ഒറ്റത്തവണ തീർപ്പാക്കൽ പദ്ധതി: ആശ്വാസമോ സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ കുത്തുപാളയെടുപ്പോ ?
സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പ് പരിഗണിക്കാതെയുള്ള വായ്പാ ഇളവുകൾ ഇനി എത്രകാലം?
വായ്പാ കുടിശ്ശിക കുറയ്ക്കുന്നതിനും ദീർഘകാലമായി തിരിച്ചടവ് മുടങ്ങിയ വായ്പകൾ തീർപ്പാക്കുന്നതിനുമായി സർക്കാർ കാലാകാലങ്ങളിൽ ഒറ്റത്തവണ തീർപ്പാക്കൽ പദ്ധതി (One Time Settlement – OTS) നടപ്പിലാക്കുന്നു. വായ്പക്കാരിൽ സാമ്പത്തികമായി ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് ഇത് ആശ്വാസകരമായേക്കാം. എന്നാൽ, ഇത്തരം പദ്ധതികൾ തുടർച്ചയായി നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ഏറ്റെടുക്കുന്നത് ആരാണെന്ന ചോദ്യം ഗൗരവമായി ഉയരേണ്ടതാണ്.
സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഇളവിന്റെ പേരിൽ വായ്പക്കാരന് ലഭിക്കുന്ന ആനുകൂല്യത്തുക സർക്കാർ സംഘത്തിന് നൽകുന്നില്ല. സംഘം എഴുതിത്തള്ളുന്ന തുകയാണ് സംഘത്തിന്റെ നഷ്ടമായി മാറുന്നത്. അതായത്, സർക്കാരിന് നേരിട്ട് വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടമില്ലെങ്കിലും, സഹകരണ സംഘത്തിന്റെ ഫണ്ടിനും ലാഭത്തിനും കരുതൽശേഷിക്കും അതിന്റെ ആഘാതം ഉണ്ടാകുന്നു.ഇത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രശ്നം.
തിരിച്ചടവ് ശേഷിയുള്ളവർക്കും ആനുകൂല്യം എന്തിന്?
യഥാർത്ഥത്തിൽ സാമ്പത്തികമായി തകർന്നുപോയ, ദുരിതം നേരിടുന്ന, തിരിച്ചടവിന് പ്രായോഗികമായി കഴിയാത്ത വായ്പക്കാരെ മാനുഷിക പരിഗണനയിൽ സഹായിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല.പക്ഷേ തിരിച്ചടവ് ശേഷിയുള്ളവരും OTS-ന്റെ ആനുകൂല്യം നേടുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നത് വായ്പാ സംസ്കാരത്തെ തന്നെ തകർക്കും.“കുറച്ചുകാലം തിരിച്ചടയ്ക്കാതെ നിന്നാൽ ഒടുവിൽ ഇളവ് ലഭിക്കും” എന്നൊരു ധാരണ വായ്പക്കാരിൽ വളർന്നാൽ, കൃത്യമായി തിരിച്ചടയ്ക്കുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.
കൃത്യമായി തവണകൾ അടയ്ക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് യാതൊരു ആനുകൂല്യവും ലഭിക്കാതെ, മനഃപൂർവം കുടിശ്ശിക വരുത്തിയ ഒരാൾക്ക് വലിയ ഇളവ് ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകരുത്. അത് വായ്പാ അച്ചടക്കത്തോടുള്ള അനീതിയാണ്.
വായ്പ എഴുതിത്തള്ളാൻ സർക്കാരിന് എന്ത് അധികാരം?
ഇവിടെ മറ്റൊരു അടിസ്ഥാന ചോദ്യം കൂടി ഉയരുന്നു. ഒരു സഹകരണ സംഘം സ്വന്തം ഫണ്ടിൽ നിന്ന് നൽകിയ വായ്പയുടെ തിരിച്ചടവ് തുകയിൽ ഇളവ് നൽകാനോ എഴുതിത്തള്ളാനോ സർക്കാരിന് എത്രത്തോളം അധികാരമുണ്ട്?
വായ്പ നൽകിയത് സംഘമാണ്. അതിനുള്ള പണം നിക്ഷേപകരിൽ നിന്നും അംഗങ്ങളിൽ നിന്നും സമാഹരിച്ച സംഘത്തിന്റെ ഫണ്ടാണ്. വായ്പക്കാരൻ തിരിച്ചടയ്ക്കേണ്ട തുക സംഘത്തിന്റെ സ്വത്താണ്. അങ്ങനെയിരിക്കെ, സംഘത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും നിക്ഷേപകരുടെ താൽപര്യവും കണക്കിലെടുക്കാതെ, സർക്കാർ തലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പൊതുപദ്ധതി പ്രഖ്യാപിച്ച് വായ്പയുടെ ഒരു ഭാഗം എഴുതിത്തള്ളാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ട വിഷയമാണ്.
സർക്കാർ ആനുകൂല്യം പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും സർക്കാർ ഏറ്റെടുക്കണം. സംഘം നഷ്ടം സഹിച്ച് സർക്കാർ പ്രഖ്യാപനം നടപ്പാക്കുന്ന രീതി ശാശ്വതമായ പരിഹാരമാകില്ല.
എല്ലാ വായ്പക്കാരും ഒരേ തരക്കാരല്ല
വായ്പ എടുത്ത ശേഷം ഗുരുതരമായ രോഗം, അപകടം, തൊഴിൽ നഷ്ടം, പ്രകൃതിക്ഷോഭം, കുടുംബത്തിലെ ദുരന്തം, വ്യാപാര തകർച്ച തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാൽ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കഴിയാതെ പോയവരുണ്ട്. അത്തരം കേസുകളിൽ സംഘത്തിന്റെ ഭരണസമിതിക്ക് വ്യക്തിഗതമായി കേസ് പരിശോധിക്കാൻ കഴിയണം.വായ്പക്കാരന്റെ യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി പരിശോധിക്കുക,
തിരിച്ചടവ് ശേഷി വിലയിരുത്തുക, ഈടിന്റെ സ്ഥിതി പരിശോധിക്കുക,
സംഘത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി പരിഗണിക്കുക, ആവശ്യമായിടത്ത് നിയമാനുസൃതമായി ഇളവ് അനുവദിക്കുക. ഇതാണ് കൂടുതൽ യുക്തിസഹമായ സമീപനം.
ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവന് ആശ്വാസം നൽകണം; എന്നാൽ തിരിച്ചടവ് ശേഷിയുള്ളവന് അനാവശ്യമായ ആനുകൂല്യം നൽകരുത്. രജിസ്ട്രാറുടെ സർക്കുലർ സംഘത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനുമുകളിൽ അല്ല. സഹകരണ മേഖലയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി രജിസ്ട്രാർ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന സർക്കുലറുകൾക്കും നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കും അവയുടെ നിയമപരമായ പരിധിയിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോ നിർദ്ദേശവും നടപ്പാക്കുമ്പോഴും സംഘത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നിലനിൽപ്പ്, നിക്ഷേപകരുടെ താൽപര്യം, അംഗങ്ങളുടെ താൽപര്യം, സംഘത്തിന്റെ ഭാവി എന്നിവ കൂടി പരിഗണിക്കപ്പെടണം.
ഒരു സർക്കുലർ നടപ്പാക്കുന്നതിലൂടെ തന്നെ സംഘം സാമ്പത്തികമായി തകർന്നുപോകുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം ആരാണ് ഏറ്റെടുക്കുക?
അവസാനം നഷ്ടം കൂടും. ഫണ്ട് erosion ഉണ്ടാകും. ലാഭം കുറയും. കരുതൽ ഫണ്ടുകൾ ക്ഷയിക്കും. തുടർന്ന് സംഘത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി മോശമായാൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഭരണസമിതിയുടെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും മേൽ ചുമത്തപ്പെടാനും സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ സംഘത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ തന്നെ ബാധിക്കുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് സംഘങ്ങളുമായി ഫലപ്രദമായ കൂടിയാലോചന അനിവാര്യമാണ്. കുടിശ്ശിക പിരിവിന് മറ്റു മാർഗങ്ങളും പരീക്ഷിക്കണം. വായ്പാ കുടിശ്ശിക പിരിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾ പലപ്പോഴും പര്യാപ്തമാകുന്നില്ലെന്ന വിമർശനം ശക്തമാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഓരോ തവണയും എഴുതിത്തള്ളലിലേക്ക് പോകുന്നതിന് പകരം, പിരിവ് സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്. ആവശ്യമായ കേസുകളിൽ Revenue Recovery പോലുള്ള നിയമപരമായ പിരിവ് സംവിധാനങ്ങളും ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാം. കുടിശ്ശികക്കാരിൽ തിരിച്ചടവ് ശേഷിയുള്ളവരെ കണ്ടെത്തി കർശനമായ പിരിവ് നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും യഥാർത്ഥത്തിൽ ദുരിതത്തിലായവരോട് മാനുഷിക സമീപനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യണം. OTS പുനഃപരിശോധിക്കണം
ഒറ്റത്തവണ തീർപ്പാക്കൽ പദ്ധതി പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കണമെന്നല്ല പറയുന്നത്. പക്ഷേ അതിന് വ്യക്തമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വേണം.
* തിരിച്ചടവ് ശേഷിയുള്ളവരെ ആനുകൂല്യത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.
* മനഃപൂർവം കുടിശ്ശിക വരുത്തിയവരെ പ്രത്യേകമായി പരിഗണിക്കണം.
* യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക ദുരിതം നേരിട്ടവർക്കാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്.
* ഓരോ കേസിന്റെയും സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി പരിശോധിക്കണം.
* സംഘത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശേഷി പരിഗണിക്കണം.
* സംഘത്തിന് ഉണ്ടാകുന്ന നഷ്ടത്തിന് ഉത്തരവാദിത്വം ആരുടേതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കണം.
* എഴുതിത്തള്ളൽ മൂലം സംഘത്തിന്റെ ഫണ്ട് erosion ഉണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കണം.
സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഇളവിന്റെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ മേൽ മാത്രം അടിച്ചേൽപ്പിക്കരുത്.
സർക്കാരും സംഘങ്ങളും തമ്മിൽ ഉത്തരവാദിത്വ പങ്കിടൽ വേണം
സഹകരണ സംഘങ്ങൾ സർക്കാരിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങൾ മാത്രമല്ല. അവ അംഗങ്ങളുടെയും നിക്ഷേപകരുടെയും പണത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ജനകീയ സ്ഥാപനങ്ങളാണ്.
അതുകൊണ്ട് സർക്കാരിന്റെ ഓരോ നയവും നടപ്പാക്കുമ്പോഴും സംഘങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക താൽപര്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ട ബാധ്യതയുണ്ട്.
സംഘങ്ങളോട് ആലോചിക്കാതെ സർക്കാർ കുടിശ്ശിക എഴുതിത്തള്ളാൻ നിർദ്ദേശിക്കുകയും അതിന്റെ നഷ്ടം സംഘം തന്നെ വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതി അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സർക്കാർ ഒരു ആനുകൂല്യം പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ. അർഹത നിശ്ചയിക്കട്ടെ. യഥാർത്ഥ ദുരിതബാധിതരെ കണ്ടെത്തട്ടെ. പക്ഷേ അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും അതനുസരിച്ച് ഏറ്റെടുക്കണം.
ഇനി വേണ്ടത് പുതിയൊരു വായ്പാ സംസ്കാരം
വായ്പ എടുത്താൽ തിരിച്ചടയ്ക്കണം എന്ന ബോധം ശക്തിപ്പെടണം. കൃത്യമായി തിരിച്ചടയ്ക്കുന്നവന് പ്രോത്സാഹനം നൽകുകയും, തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ ശേഷിയുണ്ടായിട്ടും മനഃപൂർവം കുടിശ്ശിക വരുത്തുന്നവരോട് കർശനമായ സമീപനം സ്വീകരിക്കുകയും വേണം. ഒറ്റത്തവണ തീർപ്പാക്കൽ പദ്ധതികൾ തുടർച്ചയായൊരു പതിവായി മാറിയാൽ അത് കുടിശ്ശിക പരിഹരിക്കുകയല്ല; കുടിശ്ശിക ഉണ്ടാക്കാനുള്ള പ്രേരണയായി മാറും. അതുകൊണ്ട് ഇനി ഒരു പുനർചിന്ത അനിവാര്യമാണ്.
സഹകരണ സംഘങ്ങളുടെ പണം കൊണ്ട് സർക്കാർ ആശ്വാസപദ്ധതികൾ നടപ്പാക്കുന്ന കാലം അവസാനിക്കണം.
ദുരിതബാധിതന് ആശ്വാസം വേണം — എന്നാൽ സംഘത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന്റെ വിലയ്ക്ക് അല്ല.
തിരിച്ചടവ് ശേഷിയുള്ളവന് ഇളവ് വേണ്ട — തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കഴിയാത്തവന് നീതി വേണം.
ഇതാണ് ഇനി സഹകരണ വായ്പാ നയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വമാകേണ്ടത്. സഹകരണ സംഘങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വായ്പാ നയമാണ് വേണ്ടത്; സംഘങ്ങളെ സാമ്പത്തികമായി തളർത്തുന്ന എഴുതിത്തള്ളൽ നയമല്ല.
✍️അനിൽ സി പി
ഇവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ sahakaranarangam ഓൺലൈൻ ന്യൂസ് ആൻഡ് മാഗസീന്റെതല്ല. അഭിപ്രായങ്ങളുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം രചയിതാവിനായിരിക്കും. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം വ്യക്തി, സമുദായം, മതം, രാജ്യം എന്നിവയ്ക്കെതിരായി അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും നടത്തുന്നത് ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണ്. ഇത്തരം അഭിപ്രായ പ്രകടനത്തിന് നിയമനടപടി കൈക്കൊള്ളുന്നതാണ്.



Comments (0)
Add a Comment